Hubert - 19 Stycznia 2010, 16:27 Zanim by się zorientowali, to by sami zostali zadżumieni. O cholera, to chyba jednak nie była grypa sezonowa... Agi - 19 Stycznia 2010, 23:46 Kłopoty w Hamdirholm- Świdziniewskiego. Zabawna powieść z kluczem towarzyskim. Bardzo dobrze się czytało. Jaka szkoda, że więcej nie będzie. Chal-Chenet - 20 Stycznia 2010, 00:31 Ja Inkwizytor - Wieże do Nieba Piekary. Więcej w wątku autorskim. Zgaga - 20 Stycznia 2010, 08:24 Kłamca Ćwieka - przyłożyć Anubisowi gazetą w nos - no, no 
Memento - 20 Stycznia 2010, 16:17 Kłamca jest w pytę.  Ja czytam równolegle Terror Simmonsa i Grę Geralda Sami Wiecie Kogo ;o).
Anonymous - 20 Stycznia 2010, 17:12 W przerwie między egzaminami pożarłem - po raz kolejny - "Podziemny krąg" w przekładzie Lecha Jęczmyka. *beep*, takich książek potrzebuję.
Hubert - 20 Stycznia 2010, 18:40 Kłamcę czytało się przyjemnie z 3-5 lat temu (w moim przypadku). Potem opyliłem bez żalu. Wiele z tej literatury nie da się wycisnąć. Stormbringer - 20 Stycznia 2010, 19:52 Memento, i jak Ci się "Terror" widzi? Memento - 21 Stycznia 2010, 10:22 Literatura podróżniczo-awanturnicza nigdy nie była moim konikiem, dlatego na razie przegryzłem się przez 45 stron ledwo  , w międzyczasie łykając Pociąg Upiorów Little`a. Czy mi się podoba, będę mógł powiedzieć po przeczytaniu około jednej czwartej.
A co chciałbyś wycisnąć z tej literatury? W ogóle trzeba coś z literatury wyciskać?
Zacząłem czytać powtórkowo-wyrywkowo Danse Macabre Sami Wiecie Kogo ;o), coby sobie w ramach przygotowań do prezentacji maturalnej wynotować co lepsze kawałki z miejsc gdzie powtykałem zakładki (jakieś siedemdziesiąt ), ale to się tak świetnie czyta, że przeczytam drugi raz w normalnym trybie, po uporaniu się z Terrorem.
Witchma - 21 Stycznia 2010, 10:26 Zachęcona dyskusją o książkach Saylora sięgnęłam po Zagadkę Katyliny - podobało misię Zabieram się za Ramiona Nemezis.
Stormbringer - 21 Stycznia 2010, 10:51
Rozkręci się, spokojna głowa. Ale musisz być przygotowany raczej na niespieszną, klimatyczną lekturę niż horrorowego "akcyjniaka". "Terror" wynagradza jednak cierpliwość.
Zgaga - 21 Stycznia 2010, 12:12
Zapewne. Ale jest zabawna. A czasem ma się ochotę na teki lektury. Poza tym przypomniała mi pewną dyskusję o przykazaniu: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną. Nie będziesz ich miał, bo innych bogów nie ma, a po co oddawać cześć kawałku drewna. Nie będziesz ich miał, bo inni bogowie są. Słabsi niż Bóg jedyny, ale być może wiara ludzka uczyni ich silniejszymi. Taka pseudofilozofia. illianna - 21 Stycznia 2010, 12:58
Martva - 21 Stycznia 2010, 13:07 Ja zrozumiałam że w temacie w sensie w topicu, w wątku Forumowym znaczy.
Fidel-F2 - 21 Stycznia 2010, 14:04 Reguła czterech - Ian Caldwell, Dustin Thomason Zagadka historyczno-kryminalna w kampusie studenckim amerykańskiego collegu. Rozgryzamy jakiś niszowy manuskrypt z doby renesansu, w tle życie studenckie w szerokim aspekcie. Brzmi fatalnie i przez pierwsze 100-150 stron nic nas nie skłania do zmiany tej oceny ale potem autorzy mimo wszystko potrafią przekonać do własnej roboty. Literatura stylowo stricte amerykańska, nawet gdyby nazwy własne zmieniono i tak po kilkunastu stronach wiedzielibyśmy, że pisali to amerykanie. Cóż, zachęcać, za bardzo nie będę ale jeśli ktoś się zdecyduje przeczytać to specjalnie nie będzie żałował. Ziuta - 21 Stycznia 2010, 14:05 Albert Sanchez Pinol - Pandora w Kongu. Świetna rzecz, skrzyżowanie powieści przygodowej, fantastyki, kryminału i czegoś jeszcze. Młody pisarz otrzymuje pierwsze poważne zlecenie. Ma napisać biografię oskarżonego o podwójne morderstwo człowieka. Przed dwoma laty do Konga popłynęło dwu młodych arystokratów i służący. Wrócił tylko służący. Z dwoma ogromnymi diamentami. Dalej jest jeszcze lepiej, pojawia się fantastyki w kolorze i stereo, a wszystko dąży do zaskakującego finału. Polecam. Hubert - 21 Stycznia 2010, 14:23 Memento, trochę więcej emocji? Ziuta, dzięki za cynk. Anonymous - 21 Stycznia 2010, 14:24
Prawdopodobnie chodziło o bogów pogańskich, a więc wyplenienie politeizmu. I to, że jacyś inni bogowie są, wcale nie oznacza, że są słabsi. Przyjmijmy taką hipotezę ontologiczną: istnieje wielu innych bogów, równorzędnych sobie. Jeden z bogów postanawia zostać Bogiem, czyli tym jedynym. Naturalne wydaje się zatem zakazanie czczenia przeciwników duchowych. A kwestia wiary wydaje się tutaj faktycznie kluczowa: religia opiera się wszelako na sile ducha, ale także symbolice gestów wzmacniających - poprzez jedność wspólnoty - naszego Boga. I z łatwością można sobie wyobrazić sytuację, kiedy poprzez nasze modlitwy organizowane przez określone wspólnoty, ale także "wzmacniane" gestami i symbolami, otwieramy jakiś, nie wiem, przesył energii duchowej Bytom Wyższego Poziomu tożsamych z bogami. Oczywiście takie rozumowanie stawia pod znakiem zapytanie wszechmocność Boga, skoro do istnienia Bóg potrzebuje wiary człowieka, więc jest odeń zależny, czyli człowiek ma władzę nad Bogiem, a zatem kwestionujemy jego boskość:-) I mamy piękny punkt wyjścia na opowiadanie. dalambert - 21 Stycznia 2010, 14:27 A nie mona bz prođciej
politpoprawnođ, , mamona, sex , uzcie nie zcie, itd tz obecnie bacyelne bogi ludykođci wzywolonej
nureczka - 21 Stycznia 2010, 14:29 dalambert, po jakiemu to? 
Anonymous - 21 Stycznia 2010, 14:31 dalambercie, bardziej mi chodziło o bogów starożytnych (czyli raczej greccy, egipscy, etc). Zgaga - 21 Stycznia 2010, 14:38 nureczka, dalambertowi przestawiła się klawiatura. Od jakiegoś czasu wszystkim puszcza znaczki niekoniecznie chińskie
dalambert - 21 Stycznia 2010, 14:41 Zgaga, dokadnie + koniec pisania bydurz leca 
Kruk Siwy - 21 Stycznia 2010, 14:42 Lingua dalambertiana. Słownik wg. Kruka
Zgaga - 21 Stycznia 2010, 14:43 Piękna translacja 
Kruk Siwy - 21 Stycznia 2010, 14:44 Ma się tę żonę tłumacza, no nie? Navajero - 21 Stycznia 2010, 14:48
To czysty hinduizm Oni sądzą, że modlitwa, rytuały i tapas ( asceza) podtrzymują życie bogów. A mają owych na tysiące. Tyle, że literacko to już było. Niejednokrotnie.
Virgo C. - 21 Stycznia 2010, 15:00 I nawet w formie parodi (Pomniejsze bóstwa) Memento - 21 Stycznia 2010, 15:07 Kruku Siwy, rechoczę i przestać nie mogę. 
Ale po co? Od tego są inne książki i inni autorzy. Nie ujmując niczego Ćwiekowi. ;o) Hubert - 21 Stycznia 2010, 15:24 Nie lubię takiej literatury, po której kompletnie nic nie zostaje, która starczy na 2-3 godziny. Przestałem lubić, od kiedy zacząłem szanować swój czas. Kiedyś podobał mi się pomysł i sam bohater oraz jego niektóre zagrywki - teraz już nic.
Nawet w grach komputerowych. Black & White się kłania. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
